drosinis_georgiosΧορευτό,  σ’ αυτόν τον τόπο που στη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου τα κύματα “χορεύουν” ο Γεώργιος Δροσίνης εμπνεύστηκε την ποιητική του συλλογή “Γαλήνη”.

Μὴν τὴν ζητᾷς τὴν Εὐτυχία
Στὴν τρέλλα καὶ στὴν παραζάλη.
Στὴ σιγαλιά, στὴν ἡσυχία,
Ἐκεῖ θὰ βρῇς τὴν Εὐτυχία
Πάναγνη, ἀμόλυντη, μεγάλη.

 Ἡ θάλασσα ἡ γαληνεμένη
Τὴν Εὐτυχία ζωγραφίζει:
Ἥμερη, ἀσάλευτη ἀπομένει,
Κι' ἀμίλητη, γαληνεμένη,
Ὁ ἥλιος τὴ χρυσοφωτίζει.

Ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αντλώντας την καταγωγή του από το Μεσολόγγι. Σπούδασε νομικά και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και αποπεράτωσε το μεταπτυχιακό του στάδιο στη Λειψία. Ακαδημαϊκός έγινε αμέσως μετα την ίδρυση της Ακαδημίας Αθηνών, στα 1926. Η ζωή του στάθηκε μία διαρκής κοινωνική και πνευματική δραστηριότητα. Στον κοινωνικό τομέα πρόσφερε πολλά από διάφορες δημόσιες θέσεις που υπηρέτησε. Γενικός Επιθεωρητής Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως, Διευθυντής Γραμμάτων και Τεχνών στο Υπουργείο Παιδείας, Διευθυντής τού Μουσείου Κοσμητικών Τεχνών κ.ά. Στον πνευματικό τομέα άφησε έργο ογκώδες και αξιόλογο. Μαζί με τον Κωστή Παλαμά και τον Νίκο Καμπά θεωρείται ως ο θεμελιωτής τής Νέας Αθηναϊκής Σχολής. Οι τρεις τους πάλεψαν για την καθιέρωση της δημοτικής, και πρώτοι αυτοί έδωσαν στα έργα τους ένα περισσότερο λαϊκό περιεχόμενο. Ο Δροσίνης επηρεάστηκε από το δημοτικό τραγούδι και τον απλό άνθρωπο, τον άνθρωπο της δουλειάς και της υπαίθρου. Δεν είναι ο φιλόσοφος ποιητής, αλλά ένας μεστός καλλιεργητής τής δημοτικής γλώσσας- μελωδικός και καλαίσθητος. Τη λογοτεχνική του δραστηριότητα την ανέπτυξε και μέσα από το περιοδικό «Νέα Εστία», ως εκδότης τού «Ημερολογίου τής Μεγάλης Ελλάδας» και ως γραμματέας του «Συλλόγου προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων».Στα ποιητικά του έργα ανήκουν οι συλλογές: «Ειδύλλια», «Αμάραντα», «Γαλήνη», «Φωτεινά Σκοτάδια» κ.ά. Έγραψε και τα πεζά: «Το βοτάνι τής αγάπης», «Μπαρμπαδήμος», «Μέλισσαι», «Ψάρεμα» κ.ά